همة آن چيزي كه هستيم و آنچه هست، خداوند در اختيارمان قرار داده و امانت و نعمت هاي خداوند است. بايد همة اين ها را كوچك ترين و جزئي ترين چيزي كه خداوند به ما داده به خودش، به خالق هستي بخش مان باز گردانيم. اين بازگشت به خداوند است.بايد همة هستي مان، همة زندگي و اجزاي وجودمان را به سوي او همسو و يك جهت كنيم. همه چيز را به خداوند آميخته كنيم، به "عشق و توجة او". همة زندگي و همة وجودمان بايد از عشق و حضور الهي پر شود. همة فضاها و همة امكانات زندگي مان مي بايست "در اختيار او" قرار گيرد. اين پيوند ارادة انساني به ارادة الهي است.... رفتارمان، خواسته هاي مان، روابطمان ، قلب و ذهن مان، چشم و گوش مان، دست و پاي مان، جزء جزء وجودمان و سلول هاي مان، از حضور الهي و عشق به او پر شود. اين است راه زندگي متعالي و سرانجام، رستگاري و خوشبختي.